سایپا در پروژه ساخت شاهین فراز و نشیب‌های بسیاری را تجربه کرد. در ابتدای کار همه چیز عالی پیش میرفت و شرایط برای عرضه خودرویی روی پلتفرم اصلاح شده تویوتا یاریس با پیشرانه برلیانس سری H300 و گیربکس 6 سرعته اتوماتیک جدید مهیا بود، اما تحریم‌های مجدد آمریکا دو گزینه آخر را منتفی نمود تا سایپا با پلتفرم SP100 تنها بماند. با این حال زحمات بسیاری برای طراحی و توسعه این خودرو صورت گرفته بود و نمی‌شد آن را به حال خود رها کرد؛ از این رو نارنجی‌پوشان جاده مخصوص تصمیم گرفتند با تکیه بر توان داخلی و بهره‌گیری از داشته‌های قبلی خود پروژه نیمه کاره سایپا شاهین (که در آن زمان رهام نامیده می‌شد) را با انجام برخی تغییرات روی مشخصات فنی شاهین تکمیل کنند. البته این کار به قیمت از دست رفتن برخی ویژگی‌های مورد نظر اولیه تمام شد، اما در هر صورت شاهین توانست با خصلت‌های فنی متفاوت روی خط تولید برود. موتور شاهین همان پیشرانه اصلاح شده M15 است که اکنون با تجهیز به توربوشارژر M15TC نامیده می‌شود و توسط گیربکس پنج سرعته دستی یا اتوماتیک CVT قدرت را به چرخ‌های جلو منقل می‌کند. در ابتدای عرضه، مشکلات ساده اما تاثیرگذار، رسانه‌ای شد تا بار دیگر حاشیه‌های فراوانی برای نماینده سایپا ایجاد شود و چنین به نظر می‌رسید که بداقبالی‌ها دست از سر ماشین شاهین بر نخواهند داشت؛ اما این مشکلات رفته‌رفته برطرف شدند و اکنون پرنده شکاری آهنین سایپا طرفداران خاص خود را بدست آورده است. استقبال از این خودرو به قدری بالا بود که سایپا پس از چند سال به فکر عرضه شاهین پلاس با موتور متفاوت افتاد.