بدون تردید تندر ۹۰ یکی از ماندگارترین خودروهای اقتصادی بازار ایران در دو دهه اخیر به شمار می‌رود. این سدان خانوادگی که با نام جهانی داچیا لوگان یا رنو لوگان شناخته می‌شود، در ایران با برند رنو تندر 90 یا L90 عرضه شد و به دلیل دوام بالای فنی و هزینه نگهداری پایین، به سرعت در میان مشتریان محبوب شد. اگرچه طراحی ساده و امکانات محدود از نقاط ضعف آن به شمار می‌رفت، اما پیشرانه ۱.۶ لیتری K4M رنو و استهلاک اندک قطعات، جایگاه محکمی برای این خودرو در بازار ایجاد کرد. تولید تندر ۹۰ و نسخه فیس‌لیفت آن موسوم به تندر پلاس تا سال ۱۳۹۸ ادامه داشت، اما تحریم‌ها موجب توقف همکاری با رنو و پایان تولید این محصول شد.

پس از توقف همکاری رنو با شرکای ایرانی، سایپا و پارس خودرو به دنبال اجرای پروژه‌ای برای عرضه نسخه بومی‌سازی شده تندر ۹۰ بودند. این پروژه ابتدا با نام سایپا کادیلا و P90 معرفی شد، اما هرگز به مرحله عرضه نرسید. سرانجام در سال ۱۴۰۳، این خودرو با نام جدید پارس نوآ و هویت جدید معرفی شد تا جای خالی لوگان فرانسوی را در بازار داخلی پر کند. پارس نوآ همچنان بر پایه پلتفرم B0 رنو توسعه یافته، اما در بخش ظاهری و داخلی تغییراتی چشمگیری نسبت به تندر ۹۰ اصلی دارد. این محصول به پیشرانه ۱.۶ لیتری ۱۶ سوپاپ ME16 توسعه‌یافته مجهز شده و استانداردهای آلایندگی یورو ۵ را پاس می‌کند. علاوه بر این، بهره‌گیری از امکاناتی مانند سامانه‌های کنترل پایداری ESC و ترمزهای کمکی EBD و BAS، آن را نسبت به تندر ۹۰ نسل اول ایمن‌تر و به‌روزتر کرده است. ماشین نوآ اکنون تلاش سایپا برای ادامه میراث لوگان در ایران محسوب می‌شود.

پارس نوآ در بخش کابین، همانند طراحی ظاهری، تغییراتی فراتر از یک فیس‌لیفت ساده را تجربه کرده است. سایپا در این خودرو از داشبورد به‌روزتر و نزدیک به طرح تندر پلاس استفاده کرده، اما آن را با المان‌های اختصاصی و جزئیات جدید ترکیب کرده است تا هویتی متفاوت نسبت به نسخه قدیمی تندر ۹۰ ایجاد شود. خطوط منحنی داشبورد، طراحی هماهنگ‌تر اجزا و استفاده از متریال بهبود یافته باعث شده‌اند فضای داخل سایپا کادیلا مدرن‌تر و کاربردی‌تر به نظر برسد. یکی از تغییرات بارز، مجموعه پشت‌آمپر پارس نوآ است که با الهام از طراحی خودروهای جدیدتر و در قالب ترکیب آنالوگ و دیجیتال عرضه شده است. این تغییر باعث شده تا خوانایی اطلاعات برای راننده آسان‌تر باشد و حس به‌روزتری نسبت به داشبورد ساده تندر ۹۰ منتقل شود. فرمان ماشین نوا نیز از نوع D-Cut طراحی شده و مجهز به کلیدهای کنترلی برای سیستم صوتی و کروزکنترل است؛ موضوعی که در خودروهای اقتصادی داخلی کمتر به چشم می‌خورد.

در مرکز داشبورد، یک نمایشگر لمسی 7 اینچی به‌عنوان سیستم چندرسانه‌ای قرار گرفته که علاوه‌بر پخش صوت و تصویر، امکان اتصال به تلفن همراه را نیز فراهم می‌کند. در قسمت پایینی این نمایشگر، دکمه‌های کنترلی با طراحی ظریف‌تر جانمایی شده‌اند که حس جذاب‌تری نسبت به دکمه‌های لمسی القا می‌کنند. سیستم تهویه نیز از حالت دستی قدیمی خارج شده و به صورت نیمه‌اتوماتیک دیجیتال ارائه می‌شود که یک مزیت مهم نسبت به تندر ۹۰ و حتی تندر پلاس به شمار می‌رود. هرچند برخی اجزا همچنان به گذشته وفادار مانده‌اند؛ دسته دنده، جا لیوانی‌های دوتایی و فندکی خودرو تقریباً بدون تغییر حفظ شده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد سایپا تلاش کرده است تعادل بین حفظ ساختار اقتصادی و ارائه بهبودهای قابل لمس را برقرار کند. در مجموع، تفاوت‌های داخل کابین پارس نوآ نسبت به تندر پلاس و نسخه اصلی لوگان به اندازه بخش بیرونی گسترده نیستند، اما تغییرات موجود، فضایی کاربرپسندتر، مجهزتر و به‌روزتر را برای سرنشینان فراهم می‌کنند.

همانطور که اشاره شد، پارس نوآ در واقع همان نسخه بومی‌سازی‌شده رنو لوگان یا تندر ۹۰ است که سایپا با ایجاد تغییرات گسترده در بخش طراحی خارجی، آن را با هویتی جدید روانه بازار کرده است. طراحی این خودرو بیش از آنکه یک تغییر جزئی باشد، به فیس‌لیفتی اساسی شباهت دارد که در آن قسمت جلو و عقب کاملاً بازطراحی شده‌اند و ظاهر به‌روزتری نسبت به تندر ۹۰ اصلی پیدا کرده‌اند. در نمای جلو، چراغ‌های جدید با حالتی تهاجمی و کشیده جایگزین چراغ‌های ساده و مکعبی‌شکل تندر ۹۰ شده‌اند. طراحی داخلی کاسه چراغ‌ها نیز مدرن‌تر به نظر می‌رسد و با الهام از سبک چراغ‌های محصولات جدیدتر سایپا، چهره‌ای جسورتر برای ماشین نوا ایجاد کرده است. جلوپنجره سنتی سه خطی لوگان حذف شده و حالا شاهد جلوپنجره‌ای دو بخشی هستیم. بخش بالایی کوچک‌تر طراحی شده و لوگوی جدید پارس‌خودرو در مرکز آن قرار گرفته است. بخش پایینی اما بزرگ و مشبک است که علاوه بر تقویت چهره اسپرت کادیلا، وظیفه خنک‌کاری بهتر رادیاتور و موتور را نیز بر عهده دارد.